Od wielu lat jesteśmy w czołówce firm zajmujących się szkoleniem i egzaminowaniem spawaczy. Ośrodek posiada aktualny atest wydany przez Sieć Badawcza Łukasiewicz – Górnośląski Instytut Technologiczny. Nasi kursanci otrzymują pracę na całym świecie. Realizowane przez nas szkolenia spawalnicze prowadzone są zgodnie z wytycznymi Sieci Badawczej Łukasiewicz – Górnośląski Instytut Technologiczny, a egzaminy spełniają wymagania obecnie obowiązujących norm.

Organizujemy szkolenia spawalnicze spoinami pachwinowymi, jak również spoinami czołowymi blach i rur. Wszystkie szkolenia i kursy spawalnicze zakończone zostają egzaminem nadającym uprawnienia Towarzystw Kwalifikacyjnych:

• Sieć Badawcza Łukasiewicz – Górnośląski Instytut Technologiczny – Łukasiewicz – GIT
• Technischer Überwachungsverein – TÜV Thüringen
• Bureau Veritas
• Société Générale de Surveillance

Posiadamy wykwalifikowaną kadrę inżynieryjną wykładowców i instruktorów oraz egzaminatora powołanego przez Sieć Badawczą Łukasiewicz – Górnośląski Instytut Technologiczny.

Spawanie to proces łączenia materiałów (najczęściej metali) poprzez ich miejscowe stopienie i zestalenie. Poszczególne metody różnią się od siebie rodzajem użytej elektrody, sposobem ochrony płynnego metalu przed powietrzem oraz źródłem ciepła.
Poniżej znajdziesz proste i zwięzłe definicje najpopularniejszych metod spawalniczych:

• Nazwa: Metoda 311 Spawanie gazowe.
• Definicja: Spawanie przy użyciu płomienia ognia zamiast prądu elektrycznego.
• Jak działa: Spawacz spala mieszankę gazu palnego (najczęściej acetylenu) i tlenu w specjalnym palniku. Płomień rozgrzewa i topi brzegi metalu.
• Zastosowanie: Naprawy rur, instalacje hydrauliczne i gazowe.

To tradycyjna i niezależna od prądu metoda, w której metal topi się pod wpływem płomienia z palnika zasilanego mieszanką acetylenu i tlenu. Stosowana jest przede wszystkim przy pracach instalacyjnych (hydraulika, gazownictwo). Jest niezastąpiona przy łączeniu cienkich rur w sieciach gazowych czy grzewczych oraz podczas szybkich prac naprawczych w miejscach, gdzie brakuje dostępu do sieci elektrycznej.

• Nazwa: Metoda 111 MMA (Spawanie elektrodą otuloną).
• Definicja: Spawanie za pomocą metalowego pręta (elektrody) pokrytego specjalną otuliną.
• Jak działa: Łuk elektryczny topi elektrodę i krawędzie metalu. Paląca się otulina wydziela gaz, który chroni spoinę przed powietrzem, a na wierzchu tworzy żużel (który trzeba później skuć).
• Zastosowanie: Najprostsze prace przydomowe, konstrukcje stalowe na świeżym powietrzu.

Jest to metoda która wymaga sporej wprawy i wyczucia. Spawa się za pomocą topiącej się elektrody. W miarę upływu czasu elektroda się skraca, co wymaga od spawacza regularnej jej wymiany i stałej kontroli odległości od materiału. Choć metoda ta generuje sporo odprysków i wymaga oczyszczania spoiny z żużlu, jest powszechna na budowach, przy wykonywaniu mostów, ogrodzeń czy ciężkich konstrukcji stalowych, ponieważ pozwala na pracę w skrajnych warunkach pogodowych, takich jak silny wiatr czy deszcz.

• Nazwa: Metoda 135 MAG (Metal Active Gas).
• Definicja: Spawanie automatycznie podawanym drutem litym w osłonie gazu aktywnego.
• Jak działa: Zasada jest identyczna jak w MIG, ale używa się gazu aktywnego (np. dwutlenku węgla CO₂ lub jego mieszanki z argonem), który bierze udział w procesie chemicznym.
• Zastosowanie: Najpopularniejsza metoda w przemyśle; służy do szybkiego łączenia stali węglowych (czarnych).

To obecnie najpopularniejsza, najszybsza i zdecydowanie najłatwiejsza do opanowania metoda na rynku, która stanowi absolutną podstawę w większości zakładów produkcyjnych. Maszyna automatycznie podaje drut spawalniczy ze szpuli, a cały proces odbywa się w otoczeniu gazu aktywnego, zazwyczaj dwutlenku węgla lub jego mieszanek, który chroni spoinę przed dostępem powietrza. Metoda ta jest wykorzystywana w ciężkim przemyśle, przy produkcji hal, maszyn oraz w warsztatach samochodowych do łączenia klasycznej stali czarnej.

• Nazwa: Metoda 136 MAG FCAW (Spawanie drutem proszkowym).
• Definicja: Spawanie podobne do MAG 135, ale zamiast pełnego drutu używa się drutu rurkowego wypełnionego proszkiem (topnikiem).
• Jak działa: Proszek wewnątrz drutu pali się podczas spawania, tworząc gaz ochronny. Dzięki temu często nie trzeba używać zewnętrznej butli z gazem (tzw. drut samoosłonowy).
• Zastosowanie: Prace na wietrze, przemysł stoczniowy, grube konstrukcje.

Technika ta działa niemal identycznie jak klasyczny MAG, jednak kluczowa różnica tkwi w samym materiale eksploatacyjnym, ponieważ zamiast litego drutu stosuje się drut rurkowy wypełniony specjalnym proszkiem. Ten dodatkowy topnik sprawia, że łuk elektryczny jest stabilniejszy, a uzyskiwana spoina charakteryzuje się głębokim wtopieniem i wytrzymałością. Z tego powodu metoda ta jest powszechnie wymagana przy wznoszeniu konstrukcji odpowiedzialnych, takich jak statki, mosty czy platformy wiertnicze, gdzie połączenia muszą wytrzymać gigantyczne naprężenia.

• Nazwa: Metoda 131 MIG (Metal Inert Gas).
• Definicja: Spawanie automatycznie podawanym drutem w osłonie gazu obojętnego.
• Jak działa: Rączka spawalnicza sama wysuwa drut, który się topi. Wokół niego płynie czysty gaz (np. argon lub hel), który nie reaguje z metalem.
• Zastosowanie: Spawanie aluminium, miedzi i innych metali nieżelaznych.

Pod względem technicznym i płynności pracy proces ten jest bliźniaczo podobny do metody MAG, jednak zasadnicza różnica polega na zastosowaniu zupełnie innego, chemicznie obojętnego gazu osłonowego, jakim jest na przykład czysty argon lub hel. Ta zmiana jest konieczna, aby móc skutecznie i trwale łączyć metale nieżelazne, które gwałtownie reagują z tlenem. Metodę tę wybiera się wszędzie tam, gdzie zachodzi potrzeba spawania elementów z aluminium, miedzi czy konstrukcji grubościennych z metali lekkich, co jest standardem w nowoczesnym przemyśle motoryzacyjnym czy lotniczym.

• Nazwa: Metoda 141 TIG (Tungsten Inert Gas).
• Definicja: Spawanie za pomocą nietopliwej elektrody wolframowej w osłonie gazu obojętnego.
• Jak działa: Łuk elektryczny topi materiał za pomocą igły z wolframu, która sama się nie zużywa. Jeśli potrzebny jest materiał dodatkowy, spawacz podaje go ręcznie drugą ręką (w postaci pręta).
• Zastosowanie: Bardzo precyzyjne i czyste spoiny, spawanie stali nierdzewnej (kwasówki) oraz cienkich blach.

Jest to czysta i precyzyjna metoda spawania. Spawacz trzyma w jednej dłoni palnik z nietopliwą elektrodą wolframową, a drugą ręką ręcznie podaje materiał dodatkowy w postaci drutu (spoiwa). Proces ten nie generuje odprysków, a uzyskana spoina jest niezwykle estetyczna. Ze względu na doskonałą jakość połączeń, metodę TIG stosuje się do spawania stali nierdzewnej, kwasoodpornej, węglowej oraz aluminium w branżach o najwyższych rygorach higienicznych i technologicznych.

Dopełnieniem warsztatu każdego profesjonalnego spawacza są umiejętności przygotowania materiału, bez których niemożliwe jest prawidłowe wykonanie żadnego projektu. Cięcie termiczne, realizowane za pomocą palnika gazowego lub plazmowego, polega na precyzyjnym rozdzielaniu metalowych płyt czy profili, aby ich krawędzie były idealnie równe przed montażem. Z kolei sczepianie to proces wstępnego łączenia elementów krótkimi spoinami. Zabezpiecza ono całą konstrukcję przed geometrycznym zniekształceniem i wykrzywieniem pod wpływem wysokiej temperatury podczas właściwego spawania.

Koszt kursu spawania od 1 800 zł*  wraz z kosztem egzaminu i certyfikatu

*dokładny koszt szkolenia po ustaleniu konkretnego zapotrzebowania uczestnika dot. zakresu uprawnień (metoda spawania, grupa materiałowa – stal czarna/stal nierdzewna/aluminium, rodzaj spoin – pachwinowe/czołowe  doświadczenia itp.)

Kurs spawacza, jest jednym z najbardziej zaawansowanych programów szkoleniowych, organizowanych przez Centrum Szkolenia Zawodowego Oświata-Lingwista. Łączy zajęcia teoretyczne i praktyczne, które prowadzą bardzo doświadczeni fachowcy. Gwarantuje wszystkim uczestnikom niezbędne umiejętności do rozpoczęcia bardzo dobrze opłacanej kariery spawacza w Polsce lub za granicami kraju. Ośrodek posiada aktualny atest, wydany przez Sieć Badawczą Łukasiewicz – Górnośląski Instytut Technologiczny.

Kariera w spawalnictwie jest dynamiczna i pełna wyzwań. Istnieje wiele satysfakcjonujących możliwości wykorzystania wiedzy i umiejętności nabytych podczas szkolenia. W przemyśle metalurgicznym, budowlanym i stoczniowym, hutach oraz różnego rodzaju przedsiębiorstwach zapotrzebowanie na spawaczy jest bardzo duże. Znalezienie pracy na atrakcyjnych warunkach nie będzie więc problemem. Nic nie stoi na przeszkodzie, by po ukończeniu szkolenia spawalniczego założyć również własną działalność gospodarczą i kierować swoją karierą w tej wyjątkowej branży bez żadnych ograniczeń.

Program kursu spawacza został opracowany w taki sposób, by sprostać wymaganiom współczesnego rynku. Kończąc go można starać się o zatrudnienie na całym świecie. Specjaliści Centrum Szkolenia Zawodowego Oświata-Lingwista przekazują kompleksową wiedzę na temat technik i metod spawania, cięcia czy sczepiania, zasad bezpieczeństwa oraz kontroli pracy. Kurs spawacza kończy się egzaminem, dzięki któremu nadawane są uprawnienia Towarzystw Kwalifikacyjnych, w tym: Polskiego Rejestru Statków, Sieć Badawczą Łukasiewicz – Górnośląski Instytut Technologiczny, Det Norske Veritas czy Technischer Überwachungsverein.

Doświadczona kadra wykładowców i instruktorów zadba o to, by każdy uczestnik opanował w bardzo dobrym stopniu kwalifikacje, pozwalające realizowanie prac w branży spawalniczej na arenie międzynarodowej. Nabywanie umiejętności praktycznych ułatwia niezawodny sprzęt, który spełnia wszystkie wymagane standardy. Szkolenia spawalnicze w Gdańsku, prowadzone przez Centrum Oświata-Lingwista, są jednym z najlepiej ocenianych kursów tego typu w północnej Polsce.

Poniżej przedstawiamy zdjęcia gigantycznego orła, który obecnie króluje nad będomińskimi polami na terenie Muzeum Hymnu Narodowego. Rzeźba została wykonana przy naszym dużym współudziale w pracowni spawalniczej Nadbałtyckiego Centrum Edukacji „Oświata-Lingwista".